Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej została powołana dekretem 4 maja 1992 r. przez Biskupa Kazimierza Romaniuka, pierwszego ordynariusza nowopowstałej diecezji. Powstanie Caritas na Pradze było odpowiedzią na wieloraką ludzką biedę, tak bardzo widoczną w tej części stolicy a także kontynuacją tradycji Kościoła Katolickiego niesienia pomocy duchowej i materialnej zarówno przez duchownych, jak i świeckich jego członków.
Patronem Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej jest Święty Brat Albert – opiekun ubogich i potrzebujących. Pierwszym mianowanym Dyrektorem Caritas DWP został ks. Krzysztof Ukleja. Od 2010 roku funkcję tę pełni ks. Dariusz Marczak.

Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej niejednokrotnie wyróżniana była jako dynamicznie rozwijająca się instytucja, otrzymała m.in.  Medal Jubileuszowy w 2005 roku z okazji 90-lecia powstania Towarzystwa Przyjaciół Pragi będący wyrazem uznania dla wieloletniej pracy na rzecz mieszkańców i Dzielnicy Pragi Północ.

INSTYTUCJE CARITAS DWP

Siedziba Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej mieści się przy ul. Kawęczyńskiej na praskich Szmulkach. Budynek ten do lat 60-tych był własnością Kościoła, mieściło się w nim Niższe Seminarium Duchowne. Za czasów rządów komunistycznych obiekt został odebrany przez państwo i powstał tam Specjalny Zakład Wychowawczy. Decyzją Komisji Majątkowej w listopadzie 1992 roku budynek oddano Diecezji Warszawsko-Praskiej. Wraz z koniecznymi remontami budynku przy Kawęczyńskiej 49, rozpoczęło się tworzenie pierwszych struktur Caritas. Na mocy porozumienia z Kuratorium Oświaty zakład przejęła Caritas DWP i zaczęła prowadzić pod nazwą Specjalny Ośrodek Wychowawczy Caritas. Głównym zadaniem placówki jest przygotowanie wychowanek do samodzielnego udziału w życiu społecznym. Jest to placówka kuratoryjna, niepubliczna Caritas DWP, który sprawuje pieczę nad jej działalnością. W tym też budynku mieszczą się biura centrali Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej.

Jedną z najstarszych placówek praskiej Caritas, powołaną w grudniu 1992 roku, jest Jadłodajnia im. Św. Brata Alberta. Funkcjonowała najpierw przy ul. Grochowskiej, w miejscu dawnego baru „Pod Gołąbkiem” następnie przy ul. Szaserów, skąd w listopadzie 2004 roku przeniesiono ją na ul. Lubelską. Bliskość Dworca Wschodniego spowodowała, że szybko wzrosła liczba chętnych na posiłki. Początkowo przygotowywano 200 posiłków, jednak już po pół roku działalności liczba obiadów doszła do 700 i utrzymuje się do dzisiaj.

W celu zaspokojenia podstawowych potrzeb mieszkańców praskiej diecezji utworzono Punkt Pomocy Doraźnej, który mieści się w siedzibie Caritas DWP przy ul. Kawęczyńskiej 49. W ramach działalności udzielana jest bezpośrednia pomoc materialna oraz pomoc psychologiczna, rodzinno-pedagogiczna i prawna.

W lutym 1994 roku, w budynku będącym własnością Gminy Legionowo przy ul. Kolejowej 3, powstała Noclegownia dla Bezdomnych Mężczyzn. Placówka ta, oferująca pierwotnie „dach nad głową” bezdomnym mężczyznom, z biegiem lat przekształciła się w Centrum Charytatywno-Opiekuńcze służące kompleksową pomocą  najuboższym mieszkańcom Legionowa i okolic. Obecnie w ramach Centrum funkcjonują: całodobowe schronisko, Punkt Pomocy Doraźnej, Ognisko Wychowawcze dla dzieci, Jadłodajnia na Kozłówce oraz mieszkania kontraktowe powstałe w ramach programu wychodzenia z bezdomności polegającego na aktywizacji samego bezdomnego. Kolejne plany rozwoju Centrum przewidują wybudowanie nowego schroniska dla bezdomnych i przebudowanie dawnego na kolejne mieszkania kontraktowe.

Od 1997 roku Caritas DWP prowadzi Dom Samotnej Matki w Zielonce. Jest to placówka całodobowa, będąca miejscem schronienia dla kobiet oczekujących narodzin dziecka, które spotkały się z brakiem akceptacji przez rodzinę i najbliższe środowisko. Celem przewodnim jest pomoc jak największej liczbie kobiet, umożliwienie narodzin dzieciom zagrożonym aborcją lub porzuceniem oraz zmiana postawy matki odrzucającej dziecko. Część utrzymania Domu dotuje miasto stołeczne Warszawa oraz powiat wołomiński.

Szczególnym zainteresowaniem i opieką Caritas otacza najmłodszych. Świetlice socjoterapeutyczne oferują pomoc dla dzieci, które znajdują się w trudnej sytuacji emocjonalnej, społecznej i ekonomicznej. Placówki te cieszą się dużym zainteresowaniem rodziców i władz samorządowych, działają w różnych miejscach Diecezji Warszawsko-Praskiej: w Mińsku Mazowieckim, w Otwocku – Soplicowie, Świdrze i na Ługach a także w Legionowie, Jabłonie, Chotomowie, Wieliszewie, Krubinie oraz w Warszawie na ul. Korkowej i Garwolińskiej.
Ta ostatnia funkcjonuje w ramach Centrum Pomocy Dzieciom i Młodzieży im. Św. Brata Alberta. Obok świetlicy działa tam również Ognisko Przedszkolne, Klub Młodzieżowy, Klub Asystenta, Klub Rodzica oraz Klub Wolontariusza.

W 1999 roku uruchomiono Warsztaty Terapii Zajęciowej w Mińsku Mazowieckim  niosące pomoc osobom niepełnosprawnym umysłowo. Obecnie uczęszcza do niej 30 podopiecznych, którzy mają tu możliwość usprawniania podstawowych umiejętności codziennego funkcjonowania. W kolejnych latach powstały jeszcze dwa ośrodki o  podobnym profilu: Katolicki Ośrodek dla Osób Specjalnej Troski w Warszawie i Środowiskowy Dom Samopomocy w Radzyminie.

Kolejna placówka Caritas zwana „Domem Otwartych Serc” mieści się przy ul. Tadeusza 12 w Otwocku. Została otwarta w 2002 r. jako wotum dziękczynne za 10 lat Opieki Bożej nad wszystkimi dziełami Caritas. Funkcjonuje w niej Centrum Interwencji Kryzysowej, które prowadzi Caritas DWP przy współpracy z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie i Ośrodkami Pomocy Społecznej w powiecie otwockim. „Dom Otwartych Serc” powstał z myślą o osobach z rodzin alkoholowych, doznających przemocy fizycznej i psychicznej w swoich rodzinach, pozbawionych z powyższych powodów stałego, bezpiecznego miejsca zamieszkania. Drugie Centrum Interwencji Kryzysowej Caritas działa w Mińsku Mazowieckim .

Od września 2003 r. Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej prowadzi jedyny w Powiecie Mińskim Środowiskowy Dom Samopomocy przeznaczony dla osób chorych psychicznie. Placówka daje wsparcie 30 osobom w przezwyciężeniu ich trudnej sytuacji życiowej, pomaga w powrocie do normalnego uczestniczenia w życiu społecznym udzielając pomocy psychologicznej i socjalnej.

Dla osób starszych i samotnych powstały Domy Dziennego Pobytu Caritas. Otaczają one swoją opieką emerytów, rencistów, osoby samotne i schorowane. Podopieczni objęci są opieką medyczną i rehabilitacyjną, uczestniczą w zajęciach podnoszących sprawność fizyczną. Domy takie znajdują się w Mińsku Mazowieckim oraz w Falenicy. Działalność pierwszego z nich finansowana jest przez Caritas, Urząd Miasta Mińsk Mazowiecki i licznych sponsorów. W ramach Domu Dziennego Pobytu funkcjonuje również  kuchnia dla ubogich. Drugi z nich, w Falenicy, został podarowany przez Krystynę Powalską, której intencją było przekazanie Domu na potrzeby osób pokrzywdzonych przez los. Placówka została powołana przez Caritas wspólnie z miastem stołecznym Warszawa. Obok seniorów pomoc odnajdują tu również rodziny w trudnej sytuacji życiowej, zwłaszcza rodacy zza wschodniej granicy.

Z myślą o osobach bezrobotnych i niepełnosprawnych napotykających trudności w uzyskaniu zatrudnienia otwarty został Integracyjny Klub Pracy Caritas, utworzony przy współpracy z Urzędem Pracy Miasta Stołecznego Warszawa w lutym 2006 roku.  Klub Pracy umożliwia osobom bezrobotnym i niepełnosprawnym podniesienie kwalifikacji poprzez bezpłatną naukę języka obcego, kursy obsługi komputera, czy udział w Warsztatach Zakładania Własnej Działalności Gospodarczej lub w Warsztatach Aktywnego Poszukiwania Pracy.

W tym samym roku powstało Saskie Centrum Rodziny Caritas. Placówkę powołano z myślą o rodzinach – w szczególności o osobach starszych i przeżywających samotność. Dom ten jest żywym pomnikiem pamięci Jana Pawła II, bowiem jego idea wpisuje się w nauczanie Ojca Świętego: „Potrzeba wyobraźni miłosierdzia aby przyjść z pomocą (…)”. Celem działania Saskiego Centrum Rodziny jest wspieranie, aktywizowanie oraz integrowanie rodzin, ze szczególnym uwzględnieniem osób w podeszłym wieku.

Istotną częścią działalności Caritas DWP jest opieka i niesienie pomocy ludziom chorym. Zajmują się tym Stacje Opieki Caritas, po reformie służby zdrowia noszące nazwę Niepublicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej Centrum Pielęgniarstwa Środowiskowo- Rodzinnego Caritas DWP. Główne zadania Stacji to opieka medyczna i pielęgnacyjna nad chorymi z danego terenu oraz rehabilitacja. Stacje Opieki Caritas mieszczą się w Wieliszewie, w Warszawie na Pradze Płn. i Białołęce, w Zielonce, Wołominie oraz w Józefowie i Mińsku Mazowieckim, gdzie funkcjonują równocześnie jako hospicja domowe. W Rembertowie funkcjonuje przychodnia NZOZ.

Poza prowadzeniem placówek Caritas od początków swego istnienia organizuje akcje cykliczne. Jedną z największych jest Akcja Wakacyjna obejmująca swoim zasięgiem dzieci z rodzin niezamożnych i potrzebujących z terenu całej diecezji. Pierwszy wyjazd został zorganizowany w rok po utworzeniu nowej diecezji i powstaniu Caritas DWP, czyli już w 1993 roku. Wyjechało wtedy na wakacje pięćdziesięciu kolonistów. Liczba ta z roku na rok rosła: w 1994 na wypoczynku Caritas było już 250 dzieci, w 1995 – sześćset. W ostatnich latach liczba ta wynosiła ponad cztery tysiące rocznie, niestety ostatnio spadła z powodu zmniejszonych dofinansowań.
Kolonie organizowane są przy współudziale MENiS, Senatu, Biura Edukacji, przedstawicieli Gmin, Ośrodków Pomocy Społecznej, oraz przy wielkim wkładzie ze strony wychowawców: około 300 nauczycieli, wolontariuszy, księży i sióstr zakonnych, bezinteresownie pracujących na 34 turnusach kolonijnych w bardzo atrakcyjnych miejscowościach górskich i nadmorskich.

Fundusze na kolonie w przeważającej mierze pochodzą z Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, czyli akcji, w ramach której od pierwszej niedzieli adwentu Caritas rozprowadza w parafiach całej Polski wigilijne świece ze znakiem Caritas. Początkowo rozprowadzano ich ok. 10 tys., obecnie do polskich domów trafia ok. 110 tys. świec małych i dużych.
Część ofiar złożonych na świece Caritas przeznaczonych jest na paczki świąteczne dla dzieci: słodycze, żywność, odzież, zabawki. W ostatnich latach Caritas organizowała po 4 tys. paczek, z których 1000 przekazywanych jest za pośrednictwem świętego Mikołaja, tradycyjnie spotykającego się co roku z dziećmi z praskich szkół. Akcja „Mikołaj” organizowana jest przez Caritas DWP od 1996 roku.

Jałmużna Wielkopostna – Chleb Miłości, podobnie jak poprzednie akcje, organizowana jest przez wszystkie Caritas diecezjalne. Caritas DWP prowadzi tę inicjatywę od 1997 roku. Jej ideą jest solidaryzowanie się w czasie Wielkiego Postu z człowiekiem biednym, cierpiącym i głodnym. W parafiach i szkołach rozprowadzane są tekturowe skarbonki z logo Caritas. Akcja skierowana jest głównie do dzieci, aby mogły zaoszczędzone pieniądze przekazać dla ludzi najbiedniejszych.
W okresach świątecznych, poza rozprowadzaniem paczek żywnościowych, Caritas DWP przygotowuje również spotkania wigilijne i wielkanocne dla ubogich, z których korzysta w ostatnich latach ok. 1800 najbardziej potrzebujących mieszkańców Diecezji Warszawsko-Praskiej.

Caritas Diecezji Warszawsko-Praskiej uczestniczy w wielu innych akcjach ogólnopolskich. Są to: zbiórki darów, pomoc dla powodzian w 1997 i 1998 roku, akcja „Polakom na Litwie”, pomoc dla Kosowa, pomoc dla Ruandy, pomoc ofiarom tsunami oraz poszkodowanym w katastrofie katowickiej, program PEAD, „Adopcja na odległość”, „Skrzydła” i wiele innych.